Algemene info
Grasparkieten heb ik al van kindsbeen af. Een kooitje met een koppeltje. Die hingen bij ons aan de voordeur. Ik had nooit geluk, ze wilden maar geen nestje maken en dat terwijl je overal te horen kreeg dat ze kweken als gek. Later toen de eerste volière er kwam en ik meerdere koppeltjes aanschafte bleek het wel goed te gaan.
Bleek dat Grasparkieten een beetje keuze willen. Keuze van partner, keuze uit enkele nestblokken…. Maar eenmaal ze een partner en nestblok gevonden hebben kan het niet op… Ondertussen heb ik een paar jaar later in de grote volière een paar koppeltjes zitten. Het kweken gaat zo goed,dat ik er zelfs de rem moet opzetten.
Je hoort vaak dat ze niet echt overeenkomen met andere vogels in een vlucht. Dat ervaar ik deels. Als er genoeg ruimte is ondervind ik dat de verschillende vogelsoorten ( diamantduiven, vinken, rijstvogels, kanaries, japanse meeuwen,…) elkaar met rust laten aangezien er genoeg plaats is om rond te vliegen…. Er is echter een maar.. Ik ondervind wel dat als er een andere – kleinere – vogels zich wat minder voelt de grasparkieten daar graag in bijten met wondes ( en de dood) tot gevolg. Je moet dus een ziek vogeltje er uit halen. Dit ervaar ik wel alleen bij enkele grasparkieten; ze doen het heus niet allemaal. Ik zie het ook vooral als ze met grote jongen zitten. Maar als je ze op dat moment genoeg eivoer, trosgierst en wat kleine insecten bijvoedert dan heb je dat pestgedrag helemaal niet meer. Bij mij leven dus al jaren de grasparkieten tussen de andere vogels en dat gaat op enkele zeldzame incidenten heel goed.
Ik heb ondertussen enkele vaste, geringde koppels. Ook de jongen krijgen een kleurring. Zo weet ik welke jongen uit welk koppel komen en kan inteelt vermeden worden.
