Vandaag een kleine blog.
Drukke avond achter de rug want we hebben een aantal dieren tentoon gesteld op een kleinveetentoonstelling In Merelbeke.
Dat vraagt natuurlijk wat voorbereiding:
De juiste kippen selecteren, ze wat opknappen ( soms ook wel wassen) ringnummers noteren, attesten in inentingsbewijzen verzamelen, in de manden steken enz.
Ook bij aankomst ben je wel even bezig. Elke kip heeft zijn eigen hoknummer op voorhand gekregen ( naargelang ras, kleur en geslacht) dus mag je tussen al die rijen voor elke kip gaan zoeken in welk kooinummer ze mag gaan zitten.
Waarom toch?
Ik hoor over de shows altijd gemengde reacties. ” Wat jammer dat ze in kleine kooien zitten, zoveel kippen in een gebouw” … En ja dat klopt! Dat kan beter.
Anderzijds moeten ze er geen dagen / weken / leven in slijten. En ik denk dat menig kippen daar veel langer in moeten verblijven.
Nu waar het bij mij om draait is de raszuiverheid.
Veel mensen kweken maar eens met hun kippen. Want ja kuikens hebben is wel eens leuk.
Ook de legkippen worden industrieel op grote schaal gekweekt.
Maar daarbij worden toch echt de natuurlijke rassen vergeten.
Wisten jullie dat er vele rassen echt “onderbemand” zijn, een zeldzaamheid aan het worden zijn. In sommige gevallen spreken we zelfs over levend erfgoed. En dat beste vrienden…. Dat moeten we in ere houden.
En daaruit volgen dan de grootste redenen om 2 a 3 keer per jaar mee te doen..
- Zo toon je aan het grote publiek de verscheidenheid aan rassen.
- Zo toon je dat er meer dan legkippen alleen zijn.
- Zo kom je eens een mede fokker tegen om tips uit te wisselen
- Ik probeer een aantal Belgische rassen van uitsterven te behoeden. Maar welke van mijn jonge dieren gebruik ik volgend jaar om de soort verder te zetten? Welke gebruik ik om mee te kweken? Dat kan de keurmeester mij vertellen! En het is simpel: hoe hoger de punten, hoe dichter bij het ideaalbeeld van dat ras. Dus in plaats van lukraak 3 hennen en 1 haan samen te zetten laat ik me leiden door wat de keurmeester zegt over de ” ideale rasstandaard”.
- Verder zijn er zoveel erfelijke afwijkingen. En wil niet iedereen een goed kipje? Moeten we de ” fouten” niet gaan vermijden. Denk maar aan hondenrassen die gefokt worden op de korte snuiten waardoor ze last krijgen met ademen? Op zo een show krijgt een kip met een erfelijke aandoening direct een 0. Geen getreur! Deze hen kan ons een lekker en leuk eitje bezorgen. Zal de ideale kip zijn! Toch gaan we beter niet met haar fokken. Logisch toch?
- Daarnaast heb ik ook een bloedhekel aan rassen kruisen om een leuk en nieuw kleurtje te bekomen. Vandaar dat men ook goed let op de zuiverheid.
Hieronder enkele foto’s van donderdagavond: De avond van het inkooien.
